Kategorie: Zioła w domu

Zbiór ziół dostarczał pracy wielu mieszkańcom

W Polsce, szczególnie na terenach północno-wschodnich, ze względów ekonomicznych oraz topograficznych zbiór ziół dostarczał pracy wielu mieszkańcom tych ubogich pod innymi względami rejonów. W większych miastach odbywały się nawet tradycyjne coroczne targi ziołami, np. na św. Jana w Wilnie. Handlowano

Ogródki przyklasztorne

Trzeba więc je było wprowadzić do uprawy, podobnie jak warzywa czy owoce. Robiono to początkowo w ogródkach przyklasztornych, królewskich i pańskich. Po pewnym czasie niektóre z nich znalazły się w ogródkach wiejskich. Jedne z nich wyginęły ze względu na ostrzejszy

W marcu siano rutę, sadzono róże i fiolki, natomiast w kwietniu „inne zioła pachnące”

Mikołaj Rej opisywał, że „pan i pani ochędożą go i ziółeczka sadzą”. Gostomski w swej Ekonomice pisze, że: „zasiewając ogródek pięknie zioła pachnącymi”, miano tu na uwadze nie tylko zioła obcego pochodzenia, ale także „polne” i „dąbrowne”, wśród których wymienia

Potrzeba sadzenia drzew przydatnych

Określa się już także w tym czasie potrzebę sadzenia drzew przydatnych, szczególnie lipy. Z biegiem lat wzrastało zapotrzebowanie na zioła. Jedynym sposobem ich zdobycia było powiększanie obszaru upraw roślin pochodzących z klimatu cieplejszego, jak również wprowadze­nie do uprawy gatunków krajowych.

Uzupełnienie brakującej wiedzy

Wymagało to dużego wysiłku. Konieczne było zwłaszcza uzupełnienie brakującej wiedzy, którą w innych specjalnościach rolniczych zdobywało się w żmudnych, wielowiekowych doświadczeniach własnych lub czerpało z doświadczeń innych krajów. Ten trudny cel został w pewnym stopniu osiągnięty dzięki niewielkiej garstce pionierów,

Plantacje zielarskie

Plantacje zielarskie znajdują się prawie we wszystkich województwach, z największą koncentracją w rejonach gdańskim, bydgoskim i lubelskim. Przemysł ten, niestety, nie należy do najbogatszych i częsty brak magazynów, suszarń i specjalistycznych czy nawet wykwalifikowanych kadr fachowych odbija się ujemnie, szczególnie

Formy drobnoowocne

U nas rośnie dziko jeszcze gdzieniegdzie w północno- zachodnich rejonach kraju oraz w Sudetach i Karpatach. Istnieją formy drobnoowocowe, znoszące zasolenie gleby i rosnące na łąkach nadmorskich (arcydzięgiel nadmorski—Angelica littoralis L.). Typowe cechy rośliny Arcydzięgiel litwor to roślina dwuletnia, największa

Aloes drzewiasty pochodzi z Afryki

Skąd pochodzi i gdzie go szukać? Aloes drzewiasty pochodzi z południowej Afryki. Rośnie też dziko na Wyspach Kanaryjskich, Antylach i w okolicach Morza Śródziemnego. Na całym świecie, w strefie tropikalnej występuje około 180 gatunków tej rodziny. Jako lecznicze traktowane są

Aloes w doniczce kwitnie rzadko i nie owocuje

Gładkie, mięsiste, mieczowate liście, o barwie szarozielonej, ułożone skrętolegle i wypełnione śluzowatym, przezroczystym gorzkim sokiem, mają kolczaste brzegi woskowy nalot. Są one siedzące i pochwiasto obejmują łodygę. Aloes w uprawie doniczkowej kwitnie rzadko i na ogół nie owocuje. Kwiaty ma

Aloes może być rozmnażany przez nasiona i sadzonki

Aloes w zasadzie może być rozmnażany tak przez nasiona, jak i sadzonki, ale w naszych warunkach głównie przez ukorzenianie młodych odrostów i kawałków pędów. Sadzonkowanie prowadzi się w piasku rzecznym lub w mieszaninie piasku i ziemi kompostowej. Miejsca cięcia przysypuje

Aloes dla celów leczniczych

Aloes ma małe wymagania uprawowe i wykazuje odporność na choroby szkodniki. Dla celów leczniczych liście zbiera się dopiero po dwóch latach, obrywając w miarę potrzeby starsze od dołu lub ścinając cale rośliny. Co zawiera? Liście aloesu zawierają heteroglikozydy (głównie aloinę),

Aloes znali starożytni Grecy i Rzymianie

Była ona używana na Bliskim Wschodzie do balsamowania zwłok, jak również przy ich paleniu na stosach, oraz do wyrobu kadzideł i trwałych farb. Aloes znali już starożytni Grecy i Rzymianie. W XII wieku Albert Wielki przyczynił się znacznie do poznania